|
Saga Ísfélags Vestmannaeyja |
|
Í lok nítjándu aldar flúðu margir Íslendingar land sitt og fluttu vestur um haf til þess að leita sér gæfu og gengis eftir stríð við harðindi og sultarhörmungar á Íslandi. Á meðal þeirra voru Jóhannes Guðmundsson Nordal og Ísak Jónsson sem komu til baka fullir vissu um að „hver, sem kunni hversdagstök á náttúrunni, gæti léttar lífsins starfa lokið og til meiri þarfa", eins og Stefán G. segir í kvæði sínu um Jón hrak. Þorsteinn Þ. Víglundsson birti sögu Ísfélags Vestmannaeyja í nokkrum hlutum í blaðinu Bliki árið 1960 - 1962. Nú má lesa kaflana um Ísfélag Vestmannaeyja með því að smella á Nánar hér að neðan.
|
|
Nánar...
|
|
|
Stofnun Vilhjálms Stefánssonar hefur fengið leyfi til að birta greinar úr blaðinu Bliki sem var blað málfundafélags Gagnfræðaskólans í Vestmannaeyjum, fyrst gefið út árið 1936 og síðast 1980. Athafnamaðurinn og skólastjóri Gagnfræðaskólans, Þorsteinn Vilhjálmsson var stofnandi þess og ritstjóri. Hér að neðan er grein sem fjallar um aðbúnað vermanna, en greinin birtist í blaðinu Bliki árið 1960.
Aðbúnaður vermanna - Blik 1960 |
|
Hafnsögumannsstörfin áður fyrr |
|
Það er ekki oft sem heyrist af störfum hafnsögumannsins. Ferðir hans geta þó verið áhættusamar svaðilfarir og voru það hér áður fyrr. Þær gátu verið lánsamar happaferðir en stundum urðu óhöpp og erfiðleikar steðjuðu að. Hér segir frá störfum hafnsögumanna og er frásögnin skráð af Jóni Sigurðssyni og birtist í blaðinu Bliki árið 1957.
Birt með leyfi.
Hafnsögumannsstörfin áður fyrr - Blik 1957 |
|
Fiskaðgerðahúsin í Eyjum eiga sína þróunarsögu eins og flest annað sem varðar atvinnulífið. En í Vestmannaeyjum hafa þau alltaf verið nefndar krær og mun svo eingöngu hafa verið í Vestmannaeyjum. Gert var að fiskinum úti en hann síðan saltaður í krónni. Frásögnin birtist í blaðinu Bliki árið 1955.
Birt með leyfi.
Fiskaðgerðarhúsin í Eyjum - Blik 1955 |
|
Sea Changes Ashore: The Ocean and Iceland's Herring Capital |
 Lawrence C. Hamilton et al. tells the story of Siglufjörður, a north Iceland village that became the “Herring Capital of the World,” which provides a case study of complex interactions between physical, biological, and social systems. Siglufjörður’s natural capital - a good harbor and proximity to prime herring grounds - contributed to its development as a major fishing center during the first half of the 20th century. This herring fishery was initiated by Norwegians, but subsequently expanded by Icelanders to such an extent that the fishery and Siglufjörður in particular, became engines helping to pull the whole Icelandic economy. During the golden years of this “herring adventure,” Siglufjörður opened unprecedented economic and social opportunities. Unfortunately, the fishing boom reflected unsustainably high catch rates. In the years following World War II, overfishing by an international fleet eroded the once-huge herring stock. Then, in the mid-1960s, large-scale physical changes took place in the seas north of Iceland. These physical changes had ecological consequences that led to the loss of the herring’s main food supply. Severe environmental stress, combined with heavy fishing pressure, drove the herring stocks toward collapse. Siglufjörður found itself first marginalized, and then shut out as the herring progressively vanished. During the decades following the 1968 collapse, this former boomtown has sought alternatives for sustainable development.
Published with permission from the authors and Arctic Institute of North America.
Sea Changes Ashore: The Ocean and Iceland's Herring Capital
|
|
|
|
|
<< Fyrsta < Fyrri 1 2 3 4 5 Næsta > Síðasta >>
|
|
Síða 2 af 5 |