Síðasti valsinn 1-3, Margrét Jónasdóttir og Magnús Viðar Sigurðsson

Myndin segir frá örlagaríkum átökum á myrkum og hættulegum fiskimiðum við Íslandsstrendur þar sem tvær þjóðir börðust fyrir lífsafkomu sinni. Í húfi var líf eða dauði heillrar atvinnugreinar sem fiskveiðisamfélög Breta og Íslendinga byggðu á. Þorskastríðin voru fyrsta alþjóðlega deila hins nýstofnaða lýðveldis á Íslandi og sýndu hversu lítil þjóð er megnug þegar stór mál eru í húfi. Þættirnir eru þrír. Hinir tveir fyrri rekja sögu veiða Beta við Ísland auk þess að lýsa baráttuaðferðum stríðsaðila. Sá þriðji leitast við að útskýra stjórnmáladeiluna.

Verstöðin Ísland 4 - Ár í útgerð, Erlendur Sveinsson

Lýst er einu ári í útgerð á Íslandi á tökutíma myndaflokksins og byggt á þeirri hugmynd að híð nána samspil útgerðar og fiskveiða.

Myndin hefst á vetrarvertíð og endar á jólum. Tvö skip, vertíðarbátur og togari af milliistærð, gerð út frá sömu vertíðarstöðinni, eru í aðalhlutverkum, ásamt útgerðamönnum þeirra og skipverjum. Báturinn er á netaveiðum á vetrarvertíðinni, trolli yfir sumartímann og á síldveiðum í nót um haustið. Togarinn er farinn að láta á sjá í byrjun myndar og er sendur í lengingu og viðhald til Póllands um sumarið. Að loknum breytingum hefur hann veiðar um haustið og siglir undir jól á með aflann á markað til Bremenhaven. Myndin endar á jólum þegar flotinn er í höfn og hugleidd er framtíð sjávarútvegs.

Verstöðin Ísland 3 - Baráttan um fiskinn, Erlendur Sveinsson

Þessi myndhluti spannar tímabilið frá 1950 til ársins 1989. Á þessum tíma leiða sveiflur í aflabrögðum til þæess að úthafsveiðar koma til sögunnar í vaxandi mæli. Þetta er tímabilið, þegar Íslendinagar sjá sig knúna til að verja auðlind sína og færa landhelgina út í áföngum úr 3. sjómílum árið 1952 í 200 sjómílur 1975 með tilheyrandi átökum við aðrar fiskveiðiþjóðir jafnframt því sem skuttogaravæðing á sér stað og eldgos brýst út í stærstu verstöð landsins. Auðlindin er ekki óþrjótandi og þar kemur að Íslendingar verða að takmarka eigin sókn með setningu kvótakerfis.Tilkoma stóru loðnuskipanna og vaxandi vinnslu um borð í frystiskipum markar lok þessa sögulega hluta Verstöðvar Íslands.  

Verstöðin Ísland 2 - Bygging nýs Íslands, Erlendur Sveinsson

Í öðrum hluta Verstöðvarinnar er rakin þróunarsaga sjávarútvegsins á árunum 1920-1950. Á þeim tíma lagði sjávarútvegurinn grunn að þeirri gjörbreyttu samfélagsgerð á Íslandi sem tók við af gamla bændasamfélaginu. Fjallað er um hina miklu uppbygginu sem átti sér stað í útgerð og fiskvinnslu á þriðja áratugnum á sama tíma og miklir erfiðleikar á fiskmörkuðum steðjuðu að. Lýst er baráttunni sem háð var í sjávarútveginum á kreppuárunum eftir 1930 er síðar tók á sig nýja mynd við breyttar aðstæður í heimsstyrjöldinni síðari. Þessi myndhluti endar á endurreisnarátaki eftirstríðsáranna, sem kennt hefur verið við nýsköpun og svipast er um í þjóðfélaginu um 1950.

Verstöðin Ísland 1 - Frá árum til véla, Erlendur Sveinsson

Í fyrsta hluta myndaflokksins Verstöðn Ísland- Frá árum til véla, sem Erlendur Sveinsson stjórnaði og gerði handrit að, er gerð grein fyrir útgerðarháttum þjóðarinnar á árabátatímanum sem segja má að hafi staðið samfellt yfir frá landnámsöld og fram yfir aldamótin 1900. Eftir yfirlit yfir sjávarútvegssögu liðinna alda, er fjallað um þilskipaöldina og þær breytingar sem fylgdu komu þilskipanna. Greint er frá upphafi vélvæðingarinnar í sjávarútveginum upp úr síðustu aldamótum, fyrst í bátaútgerðinni en litlu síðar með tilkomu togaraútgerðarinnar. Leitast er viða ð lýsa áhrifum atvinnubyltingarinnar sem vélvæðingin hafði í för með sér á gamla bændasamfélagið um leið og sjávarútvegssagan er rakin til heimsstyrjaldarinnar fyrri sem markar ákveðin þáttaskil.

Silfur hafsins, Erlendur Sveinsson og Sig. Sverrir Pálsson

Heimildarkvikmyndin Silfur hafsins (1987) sem Lifandi myndir framleiddi fyrir Félög síldarsaltenda með stuðningi Síldarútvegsnefndar. Myndin rekur síldarsöguna frá fyrri öldum og upp að framleiðslutíma myndarinnar. Inn í þá sögu vefst síldarvertíðin sem í byrjun níunda áratugarins var nútíð en er nú, rúmum 20 árum síðar, veröld sem var. Í aðdraganda síldarvertíðarinnar er fylgst með gangi sölumála undir forystu Gunnars Flóvenz og því hvernig sölusamningar sem þá voru gerðir fyrirfram lögðu grunninn að vertíðinni og undirbúningi hennar. Myndin leitast við að varpa ljósi á mikilvægi þess að hafa gott skiplag á síldarframleiðslunni með hliðsjón af því hruni sem þessi atvinnugrein hafði margsinnis gengið í gegnum.

Lífið er saltfiskur, Erlendur Sveinsson

Myndaflokkurinn Lífið er saltfiskur (1984) var framleiddur fyrir SÍF af Lifandi myndum undir stjórn Erlendar Sveinssonar sem einnig skrifaði .handritið og klippti myndina. Tilefnið var 50 ára starfsemi Sölusambandsins. Flokkurinn var ráðgerður í þremur hlutum en einungis 1. og 3. hluti litu dagsins ljós.

Þriðji hlutinn, Baráttan um markaðina, fjallar um framleiðslu- og verslunarsögu íslenska saltfisksins frá árum heimsstyrjaldarinnar fyrri og fram á afmælisár SÍF 1982. Grunnhugmynd verksins er sú að sýna hvernig allt er öðru háð í heimi viðskiptanna og að kreppur koma og fara. Nú er þessi heimur með öllu horfinn og það síðasta sem fréttist af SÍF í kjölfar efnahagshrunsins 2008 er að fjórðungur félagsins sem nú heitir Alfesca er kominn í franska eigu.

Björgunarafrekið við Látrabjarg, Óskar Gíslason

Er sextíu ár gömul heimildamynd Óskars Gíslasonar, ljósmyndara og kvikmyndagerðamanns og segir frá frækilegri björgun heimamanna á Látrum og nágrenni, á breskum skipbrotsmönnum af togaranum Dhoon, 12. Des. 1947. Björgun skipsbrotsmannanna er talið einstakt björgunarafrek og það er einnig einstakt afrek að hafa komið þessum viðburði á filmu.